Relacja jednego dnia z życia Lucka - młodego, ambitnego człowieka z Wałbrzycha. Praca w charakterze komornika jest jego życiowym sukcesem. Udało mu się wydostać z robotniczego przedmieścia, uzyskać stabilność finansową i pozycję w społeczeństwie.

Dzięki wrodzonej błyskotliwości i otwartości łatwo nawiązuje kontakty i wzbudza u innych zaufanie. Jest to cenna zaleta, którą chętnie wykorzystuje w pracy, ale nie w życiu prywatnym. Jego pozytywny stosunek do ludzi jest pozą. Pod maską dobroci kryje się przebiegły i bezwzględny człowiek, który czerpie satysfakcję z upokarzania innych. Choć sam wielokrotnie zetknął się z biedą i krzywdą, nie ma skrupułów, by obnażać je u innych.

Lucjan Bohme ma lat około trzydziestu i miezka w jednym z dolnośląskich miast u podnóża Sudetów. Miasto było niegdyś prężnym ośrodkiem przemysłowym, dziś boryka się z biedą i bezrobociem – komornik ma więc szerokie pole do popisu. Bohme cieszy się uznaniem nie tylko swoich zwierzchników, ale i całego miejscowego środowiska prawniczego: osiąga znakomite wyniki, może się poszczycić 80-procentową ściągalnością długów. Ale młodemu i ambitnemu Luckowi to nie wystarczy. Wkracza do miejscowego szpitala, by zająć na poczet długów aparaturę na oddziale intensywnej terapii. Starcie z lekarzami i dyrekcją szpitala ujawnia nie tylko jego bezwzględność, ale i pychę, w jaką coraz wyraźniej popada.

Arogancja i nonszalancja, z jaką odnosi się do swoich ofiar – dłużników, przenosi się na ogół relacji Bohmego, także ze środowiskiem prawniczym. Robiący błyskawiczną karierę komornik cieszy się poparciem miejscowych notabli – prezesa sądu i przewodniczącego komorniczego samorządu, podziwia go także pani mecenas Anna Zemke, jego ustosunkowana kochanka. Bohme kieruje się swoiście pojmowaną zasadą równości – jest równie bezwzględny dla rodziny, która kupiła na raty sprzęt AGD w imieniu zmarłej babci, jak i przebiegłego przedsiębiorcy, który ucieka od długów w zaplanowane bankructwo, które pomoże mu zalegalizować nielegalnie pozyskaną linię produkcyjną.

"Bardzo dobry "Komornik" Feliksa Falka (...) imponuje przewrotnością. Nie jest to ani realistyczna opowieść o najlepszym w okolicy likwidatorze długów (w tej roli bardzo dobry Andrzej Chyra), ani też historia o złym człowieku, który pod wpływem iluminacji zmienia swoje życie. Falk, który wyraźnie ucieka od realizmu w stronę przypowieści (stąd nieprawdopodobne sytuacje i zwroty akcji), stawia pytania bez odpowiedzi. Czym jest iluminacja? Czy może być za późno, by naprawić zło? Czy tytułowy Lucek jest człowiekiem psychicznie kalekim czy szaleńcem?"
/Paweł T. Felis, "Gazeta Wyborcza"/